Kartlar

ESP32 DevKit V1

Klasik ESP32: otuz bacaklı DOIT kartında 240 MHz'de bir Xtensa LX6, LEDC PWM denetleyicisi, on iki bitlik bir ADC ve yalnızca giriş olarak kullanılabilen altı pinle birlikte.

Örneklerin çalıştığı genel bakış şurada: kart sayfası ve ESP32 DevKit modeli (bütün yazmaçlar).

Nedir

DOIT ESP32 DevKit V1, otuz bacaklı bir taşıyıcı üzerinde ESP32-WROOM-32 modülü, kendi Xtensa çekirdeğimizde çalışıyor; komut kümesi RISC-V, AVR veya Arm olmayan buradaki ilk kart. Firmware, gerçek ESP32 adresleriyle konuşan bir Xtensa ELF.

Kart 51.5 x 28.3 mm boyutunda ve iki sıra halindeki on beşer pini 0.9 inç arayla dizilmiş; böylece breadboard'un orta kanalına oturur ve her iki tarafta birer sıra delik boş kalır.

This is the thirty-pin DOIT board, not the 38-pin Espressif DevKitC. The DevKitC is a full inch between rows, leaves no row free at all, and brings out more pins. If your board has 38 pins, use ESP32-DevKitC V4, bu, parça kutusunda kendi başına bir karttır.

Pinler

Uzun kenar başına on beş pin, altta micro-USB yuvası, üstte modül ve PCB anteni.

Sol sütun, yukarıdan aşağıya: EN, VP, VN, D34, D35, D32, D33, D25, D26, D27, D14, D12, GND, D13, VIN.

Sağ sütun, yukarıdan aşağıya: D23, D22, TX0, RX0, D21, D19, D18, D5, TX2, RX2, D4, D0, D2, D15, 3V3.

Dn, GPIO n demektir. VP GPIO 36 ve VN GPIO 39'dur; baskı üzerinde numaraları yerine işlevlerine göre adlandırılmışlardır. EN, çip etkinleştirmedir ve bu kartın sıfırlama işlemidir. VIN, USB'den gelen 5 V hattıdır.

Bu bir 3.3 volt karttır ve pinleri 5 V'a dayanıklı değildir.

Pin şemasının sana yaptığı üç şey

Bunlar modelin değil donanımın özellikleridir ve her biri birinin canını yakar:

  • GPIO 34'ten 39'a pinler asla çıkış olamaz. Bu altı pinde yalnızca bir giriş tamponu vardır: çıkış sürücüsü de içsel pull-up ya da pull-down da yoktur. pinMode(34, OUTPUT) yazmaca yazar, bit tutunmaz ve pin yüksek empedansta kalır. Dördü bu konnektörde: D34, D35, VP ve VN. Mokxi bu yazmayı çipin yaptığı gibi reddeder, sayar ve bir pinin bir şeyi sürdüğüne inanmana izin vermek yerine kartın üzerine küçük bir amber işareti koyar. Bunlardan birine pull-up gerekirse, bu bir direnç olmak zorundadır.
  • GPIO 6 ile 11 pin başlığında hiç yok, çünkü programın çalıştığı SPI flash bunlardır. Bunları dışarı çıkaran kartlarda birini sürmek çipi durdurur.
  • GPIO 0, 2, 5, 12 ve 15 strapping pinleridir. Çipin nasıl açılacağına karar verirler, bu yüzden açılışta neyin kablolandığı önemlidir. GPIO 2 ayrıca mavi LED'dir, bu yüzden pinMode çalışmadan önceki durumu karttan kartta değişir.

LED ve buton

LED_BUILTIN GPIO 2'dir, olağan yönde bağlanmış sıradan bir mavi LED'dir: HIGH değerinde yanar. BOOT GPIO 0'dır, aktif düşüktür ve başlıkta D0 olarak da bulunduğu için ona kablo bağlayabilirsin; kart üzerinde tıkladığında pin toprağa bağlanır.

analogRead: sekiz kanal, ve 3.3 V hattı 4095'e denk gelmez

ADC1'in sekiz kanalı GPIO 0 ile 7 değildir. Sırayla şunlardır: GPIO 36, 37, 38, 39, 32, 33, 34 ve 35; 37 ve 38 bir WROOM-32'de dışarı çıkarılmaz, yani gerçekten ulaşabildiklerin VP, VN, D32, D33, D34 ve D35.

On iki bit, ve varsayılan 11 dB zayıflatmada okuma düz bir çizgi yerine gerçek bir ESP32'nin eğrisini izler: ilk 80 mV civarında 0, ortada neredeyse doğrusal, ve yaklaşık 3.1 V'tan itibaren 4095. Dolayısıyla bu kartın kendi 3.3 V hattına bağlanan bir potansiyometre, turunun sonuna gelmeden biraz önce 4095'e ulaşır ve ortada 2048 değil yaklaşık 1890 okur. Gerçek parça budur ve knob örneği ham sayıyı yazdırır ki gizem kalmasın. analogReadMilliVolts() eğriyi geri alır ve volt okur.

ADC2 modellenmemektedir. Gerçek bir ESP32'de ADC2, WiFi radyosuyla paylaşılır ve WiFi başlayınca çalışmaz; bu yüzden kimse onu kullanmaz. Burada ise hiç yoktur, yani yukarıdaki sekiz kanalın tamamı budur.

Buradaki düz çizgili dönüşüm, iki ucunda bükülen ve çipe işlenmiş bir kalibrasyon eğrisiyle düzeltilen gerçek bir dönüştürücünün yaklaşımıdır. Modelin, 0 V civarında ve aralığın üst uçlarında silikondan biraz daha cömert olmasını bekle.

analogWrite LEDC'dir ve çekirdeğe hiçbir maliyeti yoktur

analogWrite(pin, 0..255), ilk çağrıldığında LEDC'nin sekiz yüksek hızlı kanalından birini pine bağlar: kanal sabit bir pin üzerinden değil GPIO matrisi üzerinden pade ulaştığı için, çıkış sürücüsü olan herhangi bir pinde 1 kHz'de sekiz bit. Frekans önemli olduğunda ledcAttach(pin, frequency, bits) ve ledcWrite(pin, duty) oradadır; aynı frekans ve çözünürlüğü isteyen kanallar dört zamanlayıcıdan birini paylaşır.

LEDC gerçek bir donanım olduğu için burada solan bir LED çekirdeğe hiçbir maliyet çıkarmaz: kod delay() içinde bekleyebilir ve kenarlar yine zamanında gelir. İlginç karşıtlık ESP8266 NodeMCU'dur: PWM donanımı yoktur, işi çekirdek yapar. İki kart da bu konuda dürüsttür.

Seri

Serial, UART0'dır; bu, bir DevKit'in USB köprüsünün bulunduğu bağlantı noktasıdır ve seri monitöre bağlıdır. Baytlar belirlediğin baud hızında çıkar, bu yüzden 115200 baud'dan hızlı yazdıran bir kod burada, masandaki gibi tam olarak beklemeler yaşar.

Serial1 ve Serial2, UART1 ve UART2'dir; onlara atadığın pinlerdeki gerçek portlardır ve kablo üzerinde çerçeveleri bit bit gönderip alırlar; böylece bir GPS modülü, bir HC-05, bir PZEM-004T, bir RS-485 alıcı-vericisi ya da o pinlerdeki ikinci bir kart bunları duyar:

Serial2.begin(9600, SERIAL_8N1, 16, 17); // RX, TX: the pins marked RX2 and TX2

arduino-esp32 3.x çekirdeğinin yaptığı şeyi yaparlar:

  • Pin vermeden, Serial1.begin(9600) GPIO 26 (RX) ve 27'yi (TX), Serial2.begin(9600) ise GPIO 4 ve 25'i kullanır. 2.x çekirdeği Serial2 için 16 ve 17'yi kullanıyordu; eski eğitimlerin pinleri yazmamasının nedeni budur. Mokxi, bir kod bunu yaptığında bunu seri monitörde bir kez söyler. setPins(rx, tx), begin()'den önce ya da sonra pinleri taşır.
  • Çerçeve, SERIAL_5N1'den SERIAL_8O2'ye herhangi biri olabilir ve begin()'in invert parametresi her iki hattı da ters çevirir.
  • Gelen baytlar koda parçalar halinde ulaşır, ESP-IDF'nin sürücüsündeki gibi: UART, FIFO'sunu 256 baytlık bir halkaya taşır (begin()'den önce setRxBufferSize()), 120 bayt geldiğinde (setRxFIFOFull()) ya da hat bir karakter süresi boyunca sessiz kaldığında (setRxTimeout()). available() halkayı sayar, yani FIFO'da duran bir bayt henüz kullanılamaz. Çok yavaş okuyan bir kod, masandaki gerçek kartta olduğu gibi baytları kaybeder.
  • onReceive() her parçadan sonra çağrılır, arasında loop()s'ler arasında ve kod şu fonksiyonda beklerken delay(), bir FreeRTOS görevinden değil.
  • write() 128 baytlık FIFO doluyken bekler ve flush() son stop biti çıkana kadar. setTxBufferSize() alınır ama TX halkası yoktur, yani write() yine FIFO'yu bekler.

Donanım akış kontrolü, RS-485 modu, IrDA ve otomatik baud hızı modellenmez. TX pini bir çıkış sürücüsü gerektirdiği için GPIO 34 ile 39 arası pinler yalnızca RX olabilir. SoftwareSerial.h ise herhangi iki pinde de çalışır.

Tek çekirdek, iki değil

Gerçek bir ESP32'de iki Xtensa LX6 çekirdek vardır ve buradaki bir Arduino kodu tek çekirdekte çalışır: APP CPU yok, çekirdekler arası kesme yok ve aralarında zamanlama yapan FreeRTOS yok. setup() ve loop() etrafında yazılmış bir kod bunu hiç fark etmez. Çekirdek 1'de görev başlatan her şey çalışmaz.

Kendin derlediğin bir firmware farklıdır: MicroPython ve bir ESP-IDF derlemesi, her iki çekirdeğin de gerçekten çalıştığı tüm çipin modeli üzerinde çalışır (aşağıda).

What is modeled

Pencereli ABI'siyle (derleyicisinin ürettiği tek ABI) Xtensa LX6; register penceresi, pencere taşma ve underflow işleyicileri ve 1. seviye kesintilerle birlikte. Çevresinde: GPIO matrisi ve IO_MUX, UART0, millis() ve micros() arkasındaki 0. zamanlayıcı grubunun 0. zamanlayıcısı, SENS bloğu üzerinden tek atımlık ADC1, LEDC'nin yüksek hızlı grubu ve iki kaynağın ihtiyaç duyduğu kadarıyla DPORT'un kesme matrisi.

Bu, pinMode, digitalWrite, digitalRead, analogRead, analogWrite, ledcAttach, ledcWrite, millis, micros, delay, attachInterrupt ve Serial için gereken şeydir, gerçek adreslerinde.

WiFi, simulated

Radyo yok. Hiç olmayacak da: 802.11 MAC'i bu modelin dürüstçe yeniden üretebileceği bir şey değil.

Onun yerine olan şey simüle edilmiş bir ağ. Çipin değil Mokxi'nin kendisine ait bir blok (gerçek bir ESP32'de hiçbir şey eşlenmemiş 0x3FEF_E000 adresindeki bir posta kutusu) WiFi.h, HTTPClient.h ve WebServer.h kitaplıklarını taşır, böylece bir kılavuzun verdiği Arduino kodu burada çalışır: kart, adı ve parolası kartın özellikleri olan bir erişim noktasına katılır, WiFi.status() aynı durumları aynı bir ila üç saniyede dolaşır, DHCP ona 192.168.4.2 adresini verir ve bir kod bir sayfayı çekebilir ya da sunabilir.

Arkasındaki şey yazılımdır ve bu hiç gizlenmez. 802.11 yok, kanal yok, tarama yok, WPA2 yok, TCP yok, TLS yok ve gerçek internet yok: .mokxi altındaki dört uydurma ad çözümlenir, başka hiçbiri çözümlenmez ve bir kodun yaptığı hiçbir şey tarayıcının bulunduğu ağa ulaşamaz. WiFiClientSecure derlenir ama sonra başarısız olur, TLS simüle edilmiyor der. Düzenleyicinin altındaki Web ve Bulut panelleri o cümleyle açılır ve kaydırınca da o cümle kaybolmaz.

Tek istisna Gerçek internet, Bulut panelinde giriş yapmış herkes için bir anahtar (Pro ile daha fazlası), sayfa her yüklendiğinde kapalıdır. Açık olduğunda, dışındaki bir ad için istek .mokxi, https:// dahil, Mokxi'nin ağ geçidinden çıkar ve yanıt koda geri döner. Bkz. Gerçek internet.

Adres, çipin veri yolunun harici bellek pencereleriyle çevre birimi penceresi arasında bıraktığı boşluktadır, yani onu kullanan bir imaj gerçek silikonda başka bir çevre biriminin register'ını okumak yerine hata verir. Bluetooth Classic ve LE için aynı blok üzerinden simüle edilir: düzenleyicinin Bluetooth bölmesinde bir telefonla ve radyosuz (Bluetooth, simüle edilmiş).

Bu kart için üç örnek hazır geliyor: WiFi: ağa katıl, WiFi: hava durumunu çek ve WiFi: web sayfasında bir lamba.

WiFi, simüle edilmiş nasıl kullanılacağıdır; Simüle edilmiş WiFi ise sözleşmenin kendisidir, sınır sınır.

Neler dahil değil

Herhangi bir türde radyo. Modelde 802.11 yok, Bluetooth radyosu yok ve varmış gibi bir görünüm de yok; yukarıdaki WiFi ve Bluetooth simüle edilmiştir ve bunu söyler. İkinci çekirdek. FPU: her kayan nokta talimatı burada yanlış sayı döndürmek yerine hata verir ve çalışma zamanı yazılımsal float'tır, yani float çalışır ama hard-float üretici ikili dosyaları çalışmaz. Önbellek, flash ve PSRAM: kod dahili RAM'den çalışır. RTC, ULP yardımcı işlemcisi ve derin uyku. ADC2, dokunma sensörü ve hall sensörü. I2C ve SPI denetleyicileri, I2S ve RMT. Çalışma zamanındaki Wire ve SPI, buradaki her kartta olduğu gibi sıradan pinlerde yazılımdır: Wire.begin() SDA'yı 21'e ve SCL'yi 22'ye koyar, SPI ise 18 (SCK), 19 (MISO), 23 (MOSI) ve 5 (SS) kullanır. Adafruit_NeoPixel.h, gerçek bir ESP32'nin kullanacağı RMT burada olmadığından, WS2812 şeridi çekirdeğin döngü sayacıyla her biti zamanlayarak sürer. Zamanlayıcı grubu 0'ın ilk zamanlayıcısı ve onun watchdog'u dışındaki zamanlayıcı grupları (görev watchdog'unu ESP-IDF gibi çalıştıran).

Üretici ESP-IDF ve Arduino-core ikili dosyaları burada çalışmaz: çalışma zamanı bizimdir.

Kodun derleniyor

Kodu düzenle ve Çalıştır'a bas: buradaki her kart gibi sekmede derlenir, WebAssembly'e derlenmiş gerçek bir clang ile. Bu çip için o, Xtensa arka ucuna sahip Espressif'in kendi clang'idir, yani ESP32'deki ilk derleme ayrı bir araç zinciri indirir (clang-v3, yaklaşık 80 MB, bir kez) ve sonraki derlemeler onu yeniden kullanır. Hiçbir şey yüklenmez. Dokunulmamış bir örnek yine önceden derlenmiş programını çalıştırır; bir satırı değiştir ve Çalıştır senin kodunu derler.

Kayan noktalı aritmetik çalışıyor: bu modelde FPU yok, bu yüzden derleme float ve double toplamalarını, hiç FPU'su olmayan kartlardaki gibi yazılımla yapıyor. Tam bilgi için Tarayıcıda derleme bölümüne bak.

The full list of what the model implements, and a plain account of which register addresses came out of the technical reference manual and which are this model's belief, is in ESP32 DevKit modeli. Bölüm 6, buradaki bir derlemeyi gerçek silikona taşımadan önce okuman gereken bölümdür.

Diğer kartların derlediği hazır Arduino kütüphaneleri (Servo.h, Wire.h, EEPROM.h, Adafruit_SSD1306.h ve diğerleri) burada da include yolundadır. Wire.h, Adafruit_NeoPixel.h ve Keypad.h bu kartta kontrol edildi: 21 ve 22 pinlerinde bir I2C taraması, yanan bir şerit ve 4x4 tuş takımı ile; diğerleri burada henüz kontrol edilmedi.

MicroPython

Kart, normal kod yerine Python çalıştırabilir. Seç MicroPython (main.py) Firmware panelinden seç ve Çalıştır, ESP32 için resmi MicroPython v1.29.0 firmware'ini başlatır ve senin main.pyBu, tüm çipin bir modeli üzerinde çalışır ve Espressif'in mask ROM'undan önyüklenir; yani yukarıdaki sınırlar Arduino çalışma zamanının sınırlarıdır, MicroPython'ın değil: machine.I2C, machine.SPI, arkasındaki RMT ile neopixel ve network.WLAN onun için oradadır. Bkz. ESP32 üzerinde MicroPython.

Örnekler

Blink, Button, Serial, Fade, Knob ve üç WiFi örneği: WiFi: ağa katıl, WiFi: hava durumunu çek ve WiFi: web sayfasında lamba. Her biri, sen değiştirene kadar hazır programını çalıştırır; sonra Çalıştır senin sürümünü derler.

Kendin derlediğin bir firmware

Burada bir Arduino kodu derlenir ve tek çekirdekte çalışır. Başka bir yerde derlenen bir program, ESP-IDF ile veya Rust'ta (esp-hal, esp-idf-hal), yine çalışır, tüm çipin modelinde her iki çekirdekte: firmware'ini Firmware panelinde .bin ya da .elf yükle, kart onu tıpkı idf.py flash. Wi-Fi ve Bluetooth eksik kalan kısımdır, çünkü sürücüleri Espressif'in kapalı kütüphaneleridir: ikisinden birini başlatan bir firmware, bunu belirten bir satırla durur. Adımlar ve tam liste şurada: Hazır bir firmware çalıştırmak.

Başka yerlerde