Düzenleyici

WiFi, simüle edildi

Kart bir ağa katılabilir, bir sayfa çekebilir ve bir sayfa sunabilir. Radyo simüle edilmiştir; giriş yapıldıysa, Gerçek internet anahtarı gerçek sunuculara ulaşır.

Radyo simüle edilir. Mokxi içinde hiçbir yerde 802.11 yoktur ve kodun yaptığı hiçbir şey tarayıcının bulunduğu ağa ulaşamaz. Sadık kalınan şey yazdığın Arduino kodudur ve asıl mesele de budur, çünkü gerçek bir kart için yazacağın kod da bu olurdu.

Gerçek donanımda radyosu olan her kartta bu var: ESP32 ailesi (ESP32-C3, ESP32-C6, klasik ESP32 ve ESP32-S3, ayrıca bunların üzerine kurulu kartlar, örneğin XIAO ve Nano ESP32), ESP8266 kartları, Raspberry Pi Pico W ve Uno R4 WiFi. Buradaki diğer tüm kartlarda, üzerinde kablosuz parça bulunmayan sıradan bir Raspberry Pi Pico dahil, #include <WiFi.h> çipinin olmadığı bir adrese yazmak yerine bunu belirten bir cümleyle durur. Bu bilerek böyle: "bağlı değil" diye yanıt veren bir taslak inandırıcı görünümlü bir yalan olurdu, ama bir derleme hatası değil.

Gerçek olan ve olmayan

Gerçek, kartının davranacağı şekilde davrandığı anlamında:

  • bir eğitimde verilen imzalarla çağrıları (WiFi.begin(), WiFi.status(), WiFi.localIP(), HTTPClient, WebServer);
  • durum kodları, Arduino'nun kendi enum'u, değer değer aynı;
  • zamanlama: katılma bir ile üç saniye sürer, yanlış parola beş saniye sonra başarısız olur, ki sakin bir ağdaki gerçek kart da tam oraya düşer;
  • maliyet: bir istek gerçekten kodun zamanından 60 ms alır ve server.handleClient()'ı çağırmayı unutan bir kod gerçekten hiç cevap vermez.

Gerçek olmayan ve hiç öyle görünmeyen:

  • radyo yok. Kanal yok, tarama yok, scanNetworks() yok, işaret sinyali yok, WPA2 yok, hiçbir tür şifreleme yok. Parola bir dizgi olarak karşılaştırılır.
  • sen açmadıkça gerçek internet yok. TCP yok, DNS yok, soket yok, tarayıcı sekmesinden çıkan hiçbir şey yok. .mokxi altında dört uydurma ad vardır ve başkaları yoktur, ta ki Bulut panelindeki Gerçek internet anahtarı açılana kadar: o zaman başka herhangi bir ad için istek, Mokxi'nin ağ geçidinden dışarı çıkar.
  • kartta TLS yok. WiFiClientSecure derlenir ve sonra başarısız olur, bunu söyler. https:// ile başlayan bir URL de aynı şekilde başarısız olur, Gerçek internet açık değilse; açıksa ağ geçidi bir HTTPClient isteği için TLS'yi halleder. Her şeye güvenen kart üstü bir TLS, sana https'in bedava olduğunu öğretirdi.
  • ikinci bir makine yok. Bir kart, bir ağ, bir adres. Bu tarayıcı sekmesinin dışındaki hiçbir şey, kodunun çalıştığı sunucuya ulaşamaz. Kartın kendi erişim noktasında (aşağıda) tam olarak bir telefon vardır: Web paneli.
  • RSSI() bir ölçüm değil, ayardır. Kartı tuvalde taşımak hiçbir şeyi değiştirmez.
  • NTP, gerçek zamanı değil simülasyonun saatini verir. UDP yoktur ve NTP sunucusu yoktur, simülasyon da bugünün tarihini bilmez, bu yüzden configTime() ve NTPClient'ın update() fonksiyonu saati açılış anındaki 2026-01-01 00:00:00 UTC artı geçen saniyeler olarak ayarlar ve seri monitör bunu bir kez söyler.
  • Bluetooth is its own simulation. The ESP32 boards' Bluetooth serial and BLE talk to a phone in the Bluetooth pane (Bluetooth, simüle edilmiş). Pico W'nin Bluetooth'u simüle edilmez.

Ağı kurmak

Karta tıkla ve özellik paneline bak: wifiSsid, wifiPassword ve wifiRssi. Bu üçü, bu kartın görebildiği tek erişim noktasıdır. Radyo olmadığı için taranacak bir şey yoktur, yani ağ kartın yanına yerleştirdiğin bir parçadan çok kartın bir özelliğidir.

Bunları kodunda eşleştir, bağlantı kurulur. Birini bilerek yanlış yap ve ne olacağını izle. İkisinden daha öğretici olan ders budur.

Cloud paneli, kod çalışırken aynı üçünü düzenler; böylece çalışan bir kartın altından ağı çekip çıkabilir ve bağlantı döngüsünün yeniden başladığını görebilirsin.

Katılmak

#include <WiFi.h>

void setup() {
  Serial.begin(115200);
  WiFi.begin("Mokxi-Lab", "breadboard");
  while (WiFi.status() != WL_CONNECTED) {
    Serial.print(".");
    delay(250);
  }
  Serial.println(WiFi.localIP());   // 192.168.4.2
}

WiFi.status() önce WL_IDLE_STATUS, ilişkilendirilirken WL_DISCONNECTED, sonra WL_CONNECTED değerini döner. Arduino'da WL_CONNECTING yoktur; yukarıdaki döngü bu yüzden her öğreticinin yazdığı gibi yazılmıştır.

Yanlış bir parola beş saniye sonra WL_CONNECT_FAILED olur. Kart üzerindekiyle aynı olmayan bir ad WL_NO_SSID_AVAIL olur. Adres her zaman 192.168.4.2'dir ve bir disconnect() ile ikinci bir begin()'den sonra da aynı adrestir.

Veri çekme

#include <HTTPClient.h>
WiFiClient client;
HTTPClient http;
http.begin(client, "http://weather.mokxi/");
int code = http.GET();
if (code > 0) Serial.println(http.getString());
else Serial.println(HTTPClient::errorToString(code));
http.end();

Bu simüle edilmiş internette dört adres vardır:

  • http://time.mokxi/: simülasyonun saati, ISO dizisi olarak. Simülasyon hangi gün olduğunu bilmediği için günün saati değil, sabit bir gece yarısından sayılan çekirdeğin saatidir.
  • http://weather.mokxi/: Cloud panelinde ayarladığın sıcaklık ve nem değerleriyle JSON. Birini değiştir, sonraki istek yeni sayıyı geri getirir.
  • http://echo.mokxi/: ne POST edersen aynen geri. Aynı zamanda buradaki tek WebSocket sunucusudur: WebSockets kütüphanesinin WebSocketsClient'ı echo.mokxi'ye yöneltilmiş her mesajı ona tek bir istek olarak gönderir ve geri WStype_TEXT alır. Bu, HTTP olarak taşınan simüle bir yankıdır, kablodaki bir WebSocket değil; başka bir WebSocket sunucusu gerçek bir kart gerektirir.
  • http://api.mokxi/: Cloud panelinde ayarladığın durum, içerik türü ve JSON gövdesi; böylece bir başarıyı, bir hatayı ya da eksik veriyi deneyebilirsin.

Başka hiçbir şey çözümlenmez. http://example.com/ HTTPC_ERROR_CONNECTION_REFUSED olarak döner ve HTTPClient::errorToString() sebebini tek satırda söyler: no real internet: names under .mokxi only. Bu reddedinme bilerek koddan okunabilir hale getirilmiştir. Gizlenecek değil, öğretilmesi değerli bir şeydir.

Sunum

#include <WebServer.h>
WebServer server(80);

void setup() {
  // ... join the network first ...
  server.on("/", [](){ server.send(200, "text/html", "<h1>hello</h1>"); });
  server.begin();
}

void loop() { server.handleClient(); }

on(path, handler), onNotFound(), send(code, type, body), arg(name), hasArg(), uri() ve method(). İşleyicilerin senin kodundur, kartın çekirdeğinde kartın saatiyle çalışır.

Web paneli (altta Serial'in yanındaki bir sekme) onlar için tarayıcıdır. http://192.168.4.2/ ile başlayan bir adres çubuğu, bir Yenile düğmesi ve komut dosyaları kapalı olarak bir çerçevedeki sayfanın kendisi vardır. O sayfadaki bağlantılar ve düğmeler koduna geri döner; "LED'i bir web sayfasından aç kapat" işini uçtan uca çalıştıran da budur.

Sayfa hiç gelmezse panel bunu söyler ve on saniye sonra ağ kendisi 504 yanıtı verir: olağan sebep, handleClient() çağırmayı bırakmış bir loop()'dur.

Kartının kendi erişim noktası

Bir kod, bir kurulum sayfasının veya bir robotun denetleyicisinin yaptığı gibi, bir ağa katılmak yerine kendi ağını başlatabilir:

#include <WiFi.h>
#include <WebServer.h>
WebServer server(80);

void setup() {
  Serial.begin(115200);
  WiFi.softAP("MyESP", "12345678");
  Serial.println(WiFi.softAPIP());   // 192.168.4.1
  server.on("/", [](){ server.send(200, "text/html", "<h1>hello</h1>"); });
  server.begin();
}

void loop() { server.handleClient(); }

Web paneli ona katılan telefondur. Erişim noktası açıldıktan yaklaşık bir buçuk saniye sonra, adres çubuğunun altındaki bir satır Phone joined MyESP der ve adres çubuğu http://192.168.4.1/ adresine geçer: Go'ya bas. Leave'e bas, telefon ayrılır; Join, kutudaki parolayla yeniden katılır ve yanlış bir parola, telefonda olduğu gibi reddedilir. Katıldığı sürece WiFi.softAPgetStationNum() 1'dir ve WiFi.onEvent() istasyonun bağlanma ve kopma olaylarını alır.

Bir parola 8 ile 63 karakter arasında olmalı (açık ağ için parola olmayabilir), aksi halde softAP() gerçek karttaki gibi false döner. softAPConfig() adresi değiştirir. WIFI_AP_STA ikisini birden çalıştırır: kart simüle edilen ağdaki kiralamasını korur ve .mokxi sayfalarını hâlâ çekebilir. Pico W'de adres 192.168.42.1'dir (istasyon da açıksa 192.168.4.1), arduino-pico'nun seçtiği gibi, ve WiFi.beginAP() onu başlatır; Uno R4 WiFi'de ise WiFi.beginAP() ve WL_AP_CONNECTED, WiFiS3 örneklerindeki gibi davranır.

Captive portal'lar da çalışır: dnsServer.start(53, "*", WiFi.softAPIP()) ile bir DNSServer başlat ve telefon katıldığında Web paneli sayfanı kendiliğinden açar, tıpkı telefonun bir oturum açma sayfası gösterdiği gibi. MicroPython'da network.WLAN(network.AP_IF) aynı erişim noktasıdır ve 80 portundaki bir soket sunucusu Web panelinde görünür.

Tek telefon, olan tek şeydir: ikinci bir cihaz katılamaz ve hiçbir şey kart üzerinden internete ulaşamaz.

Cloud paneli

Her istek, iki yönde de: kartın simüle edilmiş internetten istediği ve Web panelinin karttan istediği, yöntemi, adresi, durumu, gövdeleri ve bir şey başarısız olduğunda sebebini söyleyen bir satırla birlikte. Kart için ağ sekmesi budur.

Ayrıca iki weather.mokxi kadranını, üç erişim noktası ayarını ve api.mokxi'nin ne yanıt vereceğini seçtiğin API laboratuvarını içerir. Bir ders birini çevirebilir ve kodun fark etmesini izleyebilir.

Bir Blynk kodu, orada bir Blynk bölümü de alır: sanal pinleri ve her birine değer göndermek için bir kutu ile. Bkz. Blynk, simüle edilmiş.

Pico W'de

Pico W, kablosuz çipli bir Pico'dur ve WiFi kodu yukarıdakiyle aynı WiFi.h'dir. Sıradan bir Pico'dan iki farkı vardır, gerçek kartta olduğu gibi:

  • LED_BUILTIN kart üzerindeki LED'dir, GP25 değildir. LED kablosuz çip üzerindedir, bu yüzden digitalWrite(LED_BUILTIN, HIGH) onu yakar. GP25 kablosuz çipin seçme hattını sürer; yani GP25'e yazan bir kod burada da bir masa üstünde de hiçbir şey yakmaz.
  • LED yalnızca açık veya kapalıdır. analogWrite(LED_BUILTIN, ...) hiçbir şey yapmaz; bu yüzden LED'i sıradan bir pinte soluklaştır.

MicroPython and CircuitPython run on the Pico W as well, with its CYW43439 modeled from its pins: network.WLAN in MicroPython and wifi.radio in CircuitPython join the same simulated access point, with the board's WiFi properties as its name and password. See the Pico W; tüm ayrıntı şu sayfada: the Pico W model.

Kablolu Ethernet (ETH.h)

ESP32 kartlarında, çekirdeğin kablolu Ethernet kütüphanesi de derlenir ve çalışır; WT32-ETH01, Olimex ESP32-POE veya W5500 modülü için yazılmış kodlar içindir. Bir WT32-ETH01 veya ESP32-POE kodu için ESP32 DevKit seç: aynı çiptir.

#include <ETH.h>

void onEvent(arduino_event_id_t event) {
  if (event == ARDUINO_EVENT_ETH_GOT_IP) Serial.println(ETH.localIP());
}

void setup() {
  Serial.begin(115200);
  Network.onEvent(onEvent);   // WiFi.onEvent(onEvent) on core 2.x
  ETH.begin();
}

Kablo veya Ethernet çipi yoktur. ETH.begin(), WiFi'nin kullandığı aynı simüle ağa katılır, ağ adı veya parola olmadan, ve yaklaşık 1,5 saniye sonra 192.168.4.2 adresini alır. O andan itibaren WiFiClient, HTTPClient, WebServer ve PubSubClient üzerinden, tıpkı WiFi üzerinden olduğu gibi çalışır, Web paneli kodun sunucusuna ulaşır ve Gerçek internet anahtarı ile sınırları aynıdır.

  • Her iki çekirdeğin ETH.begin() çağrıları da derlenir: 2.x çekirdeğinin ETH.begin(addr, power, mdc, mdio, type, clock), 3.x çekirdeğinin ETH.begin(ETH_PHY_LAN8720, addr, mdc, mdio, power, clock) ve W5500 biçimi ETH.begin(ETH_PHY_W5500, addr, cs, irq, rst, SPI).
  • Olaylar çekirdeğin sırasıyla gelir: ARDUINO_EVENT_ETH_START, ARDUINO_EVENT_ETH_CONNECTED, ARDUINO_EVENT_ETH_GOT_IP ve ETH.end() sonrasında ARDUINO_EVENT_ETH_DISCONNECTED ve ARDUINO_EVENT_ETH_STOP.
  • ETH.linkUp(), ETH.linkSpeed() (100) ve ETH.fullDuplex() (true), bir anahtara takılı bir kart gibi okunur. Kablo her zaman takılıdır.
  • ETH.config(ip, gateway, mask, dns) sabit bir adres atar ve ETH.localIP() onu bildirir. Web paneli kartı hâlâ 192.168.4.2 adresinde bulur.
  • Kartın ağa tek bağlantısı vardır. ETH.begin() sonrasında WiFi.begin() bağlantıyı WiFi'a taşır ve WiFi.status() o tek bağlantıyı hangi yoldan olursa olsun okur.
  • Klasik ESP32'de bir LAN8720'nin ihtiyaç duyduğu Ethernet denetleyicisi var. ESP32-S3, C3 veya C6'da gerçek bir kart SPI üzerinden W5500 kullanır; LAN8720 kodu burada yine çalışır ve seri monitör bunu bir kez söyler.

Gerçek internet

Cloud panelinin üstündeki Real internet anahtarı, giriş yapmış herkes için çalışır: Free günde 100 istek gönderir, Pro ise daha fazlasını. Kapalıyken, her oturumun başladığı gibi, yukarıdaki hiçbir şey değişmez. Açıkken, .mokxi dışındaki bir ada giden istek (https:// dahil) Mokxi'nin ağ geçidi üzerinden gerçek internete çıkar ve yanıt koduna geri gelir; .mokxi adları simüle edilmeye devam eder. Wokwi içe aktarımında olduğu gibi Wokwi-GUEST erişim noktasındaki bir kart, çalıştığında anahtarı kendi başına açar. Çıkış yapılmışsa anahtar ücretsiz giriş yapmanı söyler ve kart simüle edilmiş ağı korur. Bir Telegram botu (UniversalTelegramBot.h) da bu şekilde, ve yalnızca bu şekilde çalışır. Ayrıntılar ve sınırlar Real internet bölümündedir.

Şunları dene

  • WiFi: ağa katıl: bağlantı döngüsü, adres ve sinyal.
  • WiFi: hava durumunu al: HTTPClient ile weather.mokxi'ye istek ve reddi kendin okuman için bilerek example.com'a bir istek.
  • WiFi: web sayfasında lamba: GPIO 8'deki LED'i yakan iki düğme ve bir form.
  • API laboratuvarı: JSON al: api.mokxi'ye normal bir HTTPClient GET isteği. Cloud panelinde yanıtı değiştir ve isteği yeniden çalıştır.
  • ESP32 erişim noktası web sunucusu: kartın kendi ağı MyESP ve Web panelindeki telefonun 192.168.4.1'de açtığı, LED için düğmeler içeren bir sayfa.

İlk üçü ESP32-C3, ESP32-C6, ESP32 DevKit, ESP32-S3, ESP8266 ve Pico W için hazır gelir, Uno R4 WiFi'nın ise kendi katılma örneği vardır. Hepsi, diğer tüm örnekler gibi tam olarak tarayıcıda derlenir.

Sözleşmenin tamamı, yazmaç yazmaç ve sınır sınır, şurada: Simüle edilmiş WiFi.