Dersler ve öğrenme oyunu

İşaretçiler ve bellek C'de

Bir Arduino Uno'nun 2 KB RAM'inde gerçekte ne olduğundan ve C'yi C yapan fikirden: bir adres tutan değişkenden bahseder.

Nasıl çalışır

Pointers and memory in C follows Sıfırdan C, bir kez tanışmıştı & and * once. Here they are the whole story. Every lesson runs on the code bench: an Uno with a red lamp on pin 13, yellow on 12, green on 11 and a button on pin 2.

Her ders, ne yaptığını yazdıran çalışan bir C koduyla açılır: adresler, boyutlar, bir sayının baytları. Çalıştırırsın, seri monitörü okursun, sonra bir satırı değiştirip yeniden çalıştırırsın. Denetimler seri çıktıyı ve lambaları okur. Hiçbir denetim kesin bir adres istemez, çünkü kod değiştiğinde adresler kayar; kodun hesapladığı boşlukları, boyutları ve bilgileri isterler.

Dersler

  1. Adresler: global değişkenlerin nerede durduğu, bir dizideki komşular, little-endian bayt sırası ve 0x100'den 0x8FF'e RAM haritası.
  2. İşaretçiler: & ve *, bir işaretçi üzerinden yazma, gerçekten çalışan bir swap, NULL ve onu izlemeden önceki denetim ve işaretçinin nişan aldığı her şeyi ateşleyen bir buton.
  3. Diziler işaretçilerdir: bir dizinin adı ilk elemanının adresidir, a[i] şudur: *(a + i), bir diziyi işaretçiyle gezme, bir fonksiyondaki sizeof tuzağı ve hareket eden bir işaretçi olan bir lamba avcısı.
  4. Elle dizeler: karakterler ve bir sıfır baytı. İşaretçilerle uzunluk, büyük harf ve ters çevirme, komşusunu ezdiğini izleyebileceğin bir tampon taşması ve bunu engelleyen sınırlı kopyalama.
  5. Yapılar ve işaretçiler: bir gemi filosu, dolgusuz sizeof, oku operatörü, bir kopya ile bir işaretçi karşısında ve NULL döndüren bir arama.
  6. Yığın ve static: alçakta global değişkenler, yüksekte yığın, çağrı başına bir çerçeve, unutan bir yerel değişken ile hatırlayan bir static karşısında ve boş RAM'i yiyen bir tampon.
  7. Fonksiyon işaretçileri: toplayan veya çarpan tek bir çağrı, sırasını bir fonksiyon olarak alan bir sıralama, geri çağrılar ve bir lamba modları tablosu.

Proje: bir komut ayrıştırıcı

Final bölümü, ciddi her firmware parçasında bulunan küçük kabuğu kurar. Bir satır sabit 32 baytlık tampona okunur, işaretçilerle (bir PC programının aldığı aynı argc ve argv) yerinde kelimelere bölünür ve her satırı bir işlev işaretçisi tutan bir komut tablosunda aranır. Lambaları ismiyle yakar, elle ayrıştırdığı sayıları toplar ve hatalı girdiye yararlı bir mesajla karşılık verir. Kendi echo komutunu ekler, sonra onu kendine göre düzenlersin: yakıp söndür, herhangi bir adrese bak, boş RAM'i göster veya son satırı tekrarla.

Uno'nun farklı yaptığı şeyler

  • RAM, 0x100 ile 0x8FF arasında 2048 bayttır; 0x100'ün altında çipin donanım yazmaçları bulunur. Bir işaretçi 2 bayttır, 64 bitlik bir dizüstündeki 8 bayt değil.
  • Dize değişmezleri başlangıçta RAM'e kopyalanır, çünkü çip flash'ı farklı bir komutla okur. F() kullanmazsan metin RAM'e mal olur.
  • 8 bitlik AVR, yapılara dolgu eklemez, dolayısıyla bir yapı burada PC'dekinden farklı boyutta olabilir. İki makine arasında bir yapıyı hiçbir zaman ham haliyle gönderme.
  • Bellek koruması yoktur. NULL'ı takip etmek veya bir dizinin dışına çıkmak bir mesajla çökmez; yanlış baytları sessizce okur veya yazar.

Bu kurstan sonra

Kaputun altında, Arduino sarmalayıcısını çıkarır ve çipin yazmaçlarını işaretçilerle okur; C++ kursları ise referansların ve sınıfların bunun üstüne neler eklediğini gösterir.