Öğren

Arduino projesini hiç donanım olmadan simüle et

Ücretsiz kurmaya başla

Ya da tüm dersleri gör.

  • 526parça tezgahta
  • 46kart şu an çalışıyor
  • 1.00xgerçek zamanlı, her kartta
Arduino Uno: bir lambayı açıp kapatan butoncanlı0.000 s 0.00x
Butona basılı tut
Küçük, eksiksiz bir proje: butona bir kez bas, lamba yanar; tekrar bas, söner.

Parça henüz gelmedi, kart ofiste, ya da sonuncusu dumanını salıverdi: nedeni her ne olursa olsun, pratik soru aynı. Kod ve kablolama planı, fiziksel bir parça devreye girmeden kontrol edilebilir mi? Bir Arduino Uno veya ESP32-C3 projesi için cevap evet ve yukarıdaki devre tam olarak bu: gerçek bir kart, gerçek bir breadboard ve modellenmiş bir çipe karşı derlenip çalışan bir kod; onun yerine geçen bir sahte değil.

Bu tek konulu bir açıklama değil pratik bir rehber: "donanım olmadan simüle etmenin" sana gerçekte ne kazandırdığını, kendi projende denemek için gereken adımları ve en az o kadar önemlisi, neyi yakalamayacağını ele alır; böylece burada hiçbir şey bir simülatörün gerçek bir yapım için yapabileceklerine dair fazla vaatte bulunmaz.

Ders planını indir (PDF)

"Donanım olmadan" ifadesi burada gerçekte ne anlama geliyor

Donanım olmadan Arduino kodunu test etmekten insanların iki farklı şeyi kastediyor olması ve bunların farklı sorunları çözmesi. İlkincisi, bir kodun pinlere doğrudan dokunmayan kısımlarının düz mantığını, normal bir bilgisayarda, digitalRead ve benzerlerinin yerine geçen bir mocking kütüphanesiyle birim test etmek; bu, içinde ciddi miktarda donanımdan bağımsız mantık olan bir kod için gerçekten yararlı bir tekniktir, ama zamanlama, kablolama veya fiziksel pinlerin gerçekte ne yaptığı konusunda hiçbir şey söylemez. İkincisi, Mokxi'nin yaptığı şey, kodun tamamını, gerçek kart için derleneceği şekilde derlenmiş haliyle, çipin ve ona kablolanan parçaların döngü bazında doğru bir modeline karşı çalıştırmaktır; böylece pin durumları, zamanlayıcılar ve breadboard bağlantıları varsayılan değil gerçek olur. İkisi de meşrudur; farklı sorulara cevap verirler.

Bir fikirden çalışan bir koda, adım adım

Düzenleyiciyi aç ve tuvale bir kart bırak: ilk proje için bir Arduino Uno, ya da sonunda daha çok pin veya daha çok işlem gücü isteyecek bir proje için bir ESP32-C3. Yanına bir breadboard sürükle, sonra da projenin ihtiyaç duyduğu parçaları katalogdan: bir LED, bir direnç, bir buton, yapımın ne gerektiriyorsa onu. Onları tezgahta yapacağın gibi kablolamak için gerçek jumper kablo mesafelerini, şematik bir kısaltma değil, kullanarak pinden breadboard satırına, parçadan parçaya bağla. Kodu tuvalin yanındaki panelde, bir Arduino IDE'nin kabul edeceği aynı C++ ile yaz. Çalıştır'a bas, düzenleyiciyle birlikte gelen aynı clang araç zinciri kodu tuvaldeki kart için derler, sonra sonucu modellenen çipe karşı çalıştırır ve breadboard gerçek zamanlı yanıt verir.

Bunlar, hiçbir şey lehimlemeden önce hangi hataları yakalar

Ters kablolanmış bir LED burada, tezgahtaki gibi, tamamen karanlık kalır; üstelik hatayı bulurken riske atılan bir şey yoktur. Çok küçük seçilmiş bir direnç, koku yerine prob üzerinde gerçek dışı bir akım gösterir. İki kez basılıyor gibi görünen bir buton gerçek bir sıçrama gösteriyordur, gerçek bir dokunsal anahtarın ürettiği sıçramanın aynısı, ve bu sitedeki debounce sayfası tamamen bunu izlemeye ve düzeltmeye dayanır. Arkasında zamanlayıcı olmayan bir pinde donanım PWM'si varsayan bir fade kodu hiçbir şey yapmaz, hem burada hem gerçek kartta, ki bu, parçalar kablolanmadan önce bulması, sonrasında bulmaktan çok daha ucuz bir hatadır.

Elektronikle hiçbir ilgisi olmayan hata sınıfını da yakalar: derlenen ama yanlış şey yapan bir kod, takılan bir durum makinesi, unsigned long olması gereken ama olmayan bir değişken. Bunları bulmak için tek bir fiziksel parça gerekmez, sadece gerçek firmware'in gerçek çip gibi davranan bir şeye karşı çalışması gerekir, ki derlenip çalıştırılan bir simülasyonun tam olarak verdiği budur ve kodun elle takip edilerek okunması bunu her zaman yakalamaz.

Neyi yakalamaz

Canlı simülamanın sınırları var. Diyotlar, transistörler ve MOSFET'ler için aygıt modelleri vardır, ama tuvalde sıcaklık bağımlılığı, parçadan parçaya üretim toleransı veya elektriksel gürültü yoktur. Hafif olarak spesifikasyon dışı bir parça veya gürültülü kablolama nedeniyle gerçek bir tezgahta sınırda duran bir devre burada kararlı görünebilir. Lehimli bir karttaki süreklilik kontrolünün yerini de almaz, soğuk lehim noktası, kısa devre izi veya hasarlı bir parça yakalamaz. Bir projeyi simüle etmek güçlü bir ilk kontroldür, ve fiziksel yapım yine de test edilmelidir.

Sonucu paylaşmak

Bu şekilde kurulmuş bir devre, bir breadboard fotoğrafından başka birine devretmek için de daha kolaydır: kaydedilmiş bir proje tam kablolamayı ve tam kodu bir arada tutar, başka birinin yalnızca bakmak yerine açıp çalıştırıp değiştirebileceği bir biçimde. Bu, beklendiği gibi çalışmayan bir devre için yardım istemekte kullanmaya değer, çünkü "kablolama ve kod burada, ve Çalıştır'a bastığımda ne yapıyor" ifadesi, tek bir fotoğrafın davet ettiği takip sorularının çoğunu cevaplar.

Bu devir için hesap da gerekmez: Paylaş sayfasındaki Bağlantıyı kopyala düğmesi tüm devreyi bağlantının içine paketler, yani onu bir forum gönderisine veya sohbet mesajına yapıştırmak tüm adımdır.

Bu devreyi düzenleyicide aç. Arduino Uno: bu sayfanın en üstünde çalıştığı haliyle kablolanmış, bir lambayı açıp kapatan bir buton. Bir parçayı veya değeri değiştir ve yeniden çalıştır.

Sorular

Bunu denemek için hesap gerekir mi?

Hayır. Simülatör, katalogdaki her kart ve her parça hesapsız ve süresiz çalışır; hesap yalnızca kaydedilmiş bir projenin kapatılan bir sekmeden sonra da kalması için vardır.

Burada yazdığım kod gerçek kartımda değişmeden çalışır mı?

Mokxi'nin modellediği çevre birimleri için Uno ve ESP32-C3 gerçek bellek haritasını ve yazmaç ofsetlerini kullanır, yani firmware fiziksel kartta çalışabilir. Ona güvenmeden önce donanımda test et, özellikle de kablosuz davranış veya modelin dışındaki çevre birimleri kullanıyorsa.

WiFi veya Mokxi'nin modellemediği bir sensör kullanan bir projeyi simüle edebilir miyim?

WiFi, desteklenen kartlarda simüle edilir: kod bir ağa katılabilir ve Mokxi içinde, telsiz olmadan, sayfa sunabilir veya çekebilir; giriş yapıp açtığında gerçek internete erişir. Mokxi'nin modellemediği bir sensör için, yerine geçmek üzere bir anahtar, saat veya sabit değer kullanarak etrafındaki GPIO'yu, zamanlamayı ve mantığı yine de kontrol edebilirsin.

Bu, kodumu dizüstü bilgisayarımda birim test etmekle aynı şey mi?

Hayır, ve ikisini de bilmeye değer. Birim testi, bir kodun düz mantığını normal bir bilgisayarda, donanım çağrıları mock'lanmış halde kontrol eder; bu ise gerçek derlenmiş firmware'i modellenmiş bir çip ve breadboard'a karşı çalıştırır, ki gerçek yapımıza daha yakındır ama farklı bir test türüdür.

Parçalar gerçekten geldiğinde ne yapmalıyım?

Aynı devreyi, simülatörün gösterdiği aynı kablolamayla gerçek breadboard üzerinde kur, aynı kodu karta yükle ve aynı şekilde davrandığını kontrol et. Farklı olan her şey araştırmaya değerdir: ya simülatörün modellemediği bir şeydir, ya da gevşek bir bağlantı veya beklenen değeriyle uyuşmayan bir parça gibi fiziksel yapımda kontrol edilmeye değer bir şeydir.

Bunu gerçekten kur

Düzenleyiciyi aç, bir değeri değiştir ve sayının onunla birlikte değiştiğini izle. Kurulacak bir şey yok, hesaba da gerek yok.