Öğren

Aynı yükü ikisiyle de anahtarla ve karşılaştır

Ücretsiz kurmaya başla

Ya da tüm dersleri gör.

  • 526parça tezgahta
  • 46kart şu an çalışıyor
  • 1.00xgerçek zamanlı, her kartta
MOSFET mi BJT micanlı0.000 s 0.00x
Anahtara tıklayarak ikisini de aç
Tek bir anahtar, bir 2N2222'yi 1 k üzerinden, bir IRLZ44N'yi ise doğrudan sürüyor. Her biri 10 ohmluk bir yükü çekiyor.

Bir kart pininden bir yükü anahtarlamak için elinize iki tür transistör ulaşır. Bipolar jonksiyon transistör, 2N2222 gibi bir BJT, tabanına akan bir akımla anahtarlanır. IRLZ44N gibi bir MOSFET ise kapısındaki gerilimle anahtarlanır ve hiç sürekli akım çekmez. İkisi de küçük bir yükü rahatça anahtarlar. Fark, yük büyüdükçe ortaya çıkar.

Yukarıdaki devre, ikisini aynı işte yan yana koyuyor. Tek bir sürgülü anahtar bir kart pininin yerini tutuyor ve ikisini sürüyor: solda 1 k'lık bir direnç üzerinden 2N2222'nin tabanına, sağda ise doğrudan IRLZ44N'nin kapısına. Her biri 10 ohmluk bir yükü toprağa anahtarlıyor; 5 V / 10 ohm = 500 mA isteyen, küçük bir motorun veya kısa bir LED şeridin çektiği büyüklükte bir yük bu.

Çalıştır'a bas, anahtarı HIGH konumuna çevir ve her transistörün altındaki akımı oku. MOSFET'in yükü 497 mA alır. BJT'ninki 389 mA alır.

BJT: akım girer, akım çıkar

2N2222'nin tabanı pinden (5 V - 0,9 V) / 1 k = 4,1 mA çeker. Kazancı onlarca miliamperde yaklaşık 180'dir, ama 400 mA'de 100'ün altına düşer; böylece kollektörden yalnızca yaklaşık 390 mA geçmesine izin verir. Yük 500 mA istiyordu, yani akımı sınırlayan şey transistördür, bu da doyumda olmadığı anlamına gelir. Kollektör ile emetör arasında 1,1 V ile oturur ve 1,1 V x 0,389 A = 0,43 W'yi ısıya çevirir. Bu, küçük bir TO-92 kılıfın dokunulamayacak kadar sıcak olmasına yeter.

Bunu tabana daha fazla akım vererek düzeltebilirsin, ama bir kart pinin verebileceği yaklaşık 20 mA'dir ve 500 mA kollektör akımında küçük bir transistörün kazancı hâlâ düşmektedir. Pinden doğrudan sürülen bir BJT'nin yerinin bittiği yük büyüklüğü tam olarak budur.

MOSFET: gerilim girer, bir direnç çıkar

IRLZ44N'nin kapısı, kanalın üzerindeki ince bir cam katmanındaki bir metal levhadır. Üzerine 5 V koyduğunda, küçük bir kondansatör olduğu için şarj olur ve ondan sonra hiç akım çekmez. Drain ile source arasındaki kanal bir dirence dönüşür; kapıda 5 V varken bu parça için o direnç yaklaşık 0,022 ohm'dur. Böylece yük 500 mA'sının neredeyse tamamını alır, MOSFET üzerinde 0,02 V düşer ve 0,02 V x 0,497 A, yani yaklaşık 10 mW harcar. Soğuk kalır.

MOSFET'ler lehine pratik gerekçe tek cümlede budur: aynı işte kırk kat daha az ısı, boyutlandırılacak taban direnci yok ve kapı şarj olduktan sonra pinden çekilen akım yok.

Kıstas mantık seviyesidir

Her MOSFET 5 V'da düzgün açılmaz. Sağdaki parçanın modelini özellikler panelinde IRF540N olarak değiştir. Popüler ve iyi bir parçadır, ama veri sayfası 0,044 ohm'luk kanalını kapıda 10 V için verir. 5 V'da motor onu yaklaşık 0,17 ohm olarak hesaplar, dört kat kötü; 3,3 V'luk bir kartta ise zar zor açılır. IRLZ44N'deki L harfi mantık seviyesi anlamına gelir: 5 V'da tamamen açık olacağı belirtilmiştir.

Veri sayfası tuzağı, kapı eşik gerilimi olan Vgs(th)'dir. Bu, kanalın azıcık bir akımı, çoğunlukla çeyrek miliamperi, yeni geçirmeye başladığı gerilimdir, parçanın açık olduğu gerilim değil. Onun yerine, elinde gerçekten olan kapı gerilimindeki Rds(on) değerine bak. Birçok kitte bulunan küçük MOSFET olan 2N7000, 5 V'da yaklaşık 2 ohm'dur: bir LED için sorun değildir, ama 400 mA'de neredeyse bir volt düşürür ve kendi sürekli akım sınırının iki katıyla çalışır.

BJT'nin hâlâ doğru seçim olduğu yerler

Yüz miliamper civarına kadar yüklerde, makul bir taban direnciyle 2N2222 veya BC547 düzgün doyuma girer, neredeyse bedavadır ve her kitte bulunur. Yaklaşık 0,7 V'da açıldığı için, bir MOSFET'i asla açamayacak 1,8 V mantığıyla çalışır. Ayrıca taşımaya karşı daha dayanıklıdır: bir MOSFET'in kapı yalıtımı parmaklarındaki statik elektrikle delinebilir. Küçük analog sinyalleri yükseltmek için de BJT çoğu zaman daha iyi araçtır.

Sık yapılan hatalar

Kart sıfırlanırken kapısı boşta kalan bir MOSFET. Güç geldikten sonraki ilk anlarda bir kart pini giriştir ve üzerinde hiçbir şey olmayan bir kapı yarı açık durumuna kayıp MOSFET'i yakabilir. Gate ile source arasına bir 10 k direnç, pin devralana kadar onu kapalı tutar. Pin ile kapı arasına 100 ohm civarında küçük bir seri direnç de yaygındır: her PWM kenarında kapıyı şarj eden kısa akımı sınırlar.

Kalanları yukarıdakiler oluşturur: 5 V veya 3,3 V'luk bir pinde mantık seviyesi olmayan bir MOSFET, taban akımının doyuma sokamayacağı kadar büyük bir yükte bir BJT ve ikisinden biriyle anahtarlanan, üzerinde flyback diyotu olmayan bir bobin.

Bu devreyi düzenleyicide aç. Bu sayfanın üstünde çalıştığı haliyle kablolanan MOSFET mi BJT mi devresi. Bir parçayı veya değeri değiştir ve yeniden çalıştır.

Sorular

Anahtarlama için MOSFET, BJT'den daha mı iyi?

Birkaç yüz miliamperden büyük yükler için genelde evet: mantık seviyeli bir MOSFET sürekli kapı akımı çekmez ve çok daha az gerilim düşürür, yani daha az ısınır. Küçük yükler için uygun taban dirençli bir BJT de aynı işi görür ve daha ucuzdur.

Mantık seviyeli MOSFET nedir?

Veri sayfasında açılma direncini bir mantık pininin verebileceği kapı geriliminde, tipik olarak 4,5 V veya 5 V'da, bazen de 2,5 V veya 3,3 V'da belirten MOSFET. IRLZ44N böyledir; 10 V için belirtilen IRF540N değildir.

MOSFET'in kapı direncine ihtiyacı var mı?

Bir BJT'nin tabanı gibi bir akımı ayarlamak için gerekmez. Yine de her kenardaki şarj akımını sınırlamak için 100 ohm civarında küçük bir seri direnç iyi bir uygulamadır; ayrıca kart başlarken kapalı tutmak için bir 10 k pull-down direnci.

Bunu gerçekten kur

Düzenleyiciyi aç, bir değeri değiştir ve sayının onunla birlikte değiştiğini izle. Kurulacak bir şey yok, hesaba da gerek yok.